IT bedrijf; it’s a man’s world

Begin van dit jaar ben ik geswitcht van werkgever. Van een grote organisatie ging ik naar een IT bedrijf waar 14 mensen werken. Dat is een groot verschil. Maar de echt enorme verandering ligt in het soort collega’s…

Van een werkomgeving die voornamelijk bestond uit vrouwen stapte ik een mannenwereld binnen! Voor ik mijn handtekening zette onder mijn contract was ik nog in de veronderstelling dat er nog één andere vrouw werkte bij dit Alkmaarse IT bedrijf. Er stond immers een vrouwspersoon op een foto op hun site. Ik was nog niet gestart als marketing- en communicatiespecialist om alles een beetje mooier te maken dus twijfelde niet aan de echtheid van deze informatie. Na het tekenen bleek als snel dat er alleen maar mannen werken hier. Om nog iets specifieker te zijn, mannelijke ontwikkelaars. En ja, dat maakt uit! Ik begeef mij inmiddels ruim vier maanden in de wonderlijke wereld van softwareontwikkeling. Op maat gemaakt door mijn mannelijke collegae. Zij maken het leven van mensen graag makkelijker met het creëren van gebruikersvriendelijke applicaties. Maar de vraag is hoe het mijn leven heeft veranderd. Zijn zij zelf een beetje gebruikersvriendelijk?! In deze blogpost lees je het antwoord.

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Er zijn mij zeker dingen opgevallen bij de start in mijn nieuwe baan. Bijvoorbeeld dat er geen spiegels hingen in de wc’s. Mannen kunnen blijkbaar prima zonder. Gezien het feit dat mijn collega’s mij niet attenderen op plotseling, tijdens de lunch, ontstane vlekken leek het mij goed om een spiegel in het damestoilet op te hangen. In het kader van gelijke rechten werd er ook één bij de heren gemonteerd. Niemand hier hoeft meer een vlek of bad hair day te missen, als je er aandacht voor hebt. Gelijke rechten betekent ook gelijke wc`s. Want ondanks het bordje dames op de deur, maken de mannen ook gebruik van de mijne! En weg is dat voordeel van enige vrouw zijn tussen de mannen.

“Een potentieel voordeel minder, als enige vrouw geen eigen w.c.”

Pindakaas en eieren

Lunchen bij dit IT bedrijf is een bijzondere aangelegenheid. Het blijkt dat ook mannen praten over de hoeveelheid suikers, en andere toevoegingen, in het broodbeleg. En hou helemaal maar op over de samenstelling van de Coolbest! Dit alles wordt besproken tijdens het nuttigen van de lunch. Een irritante gewoonte waarvan ik altijd dacht dat het een typisch vrouwending was. Om vervolgens de meest bijzondere combinaties beleg op een snee brood te stapelen. Pindakaas met schuddebuikjes en pindakaas met hagelslag zijn veel voorkomende combi`s. Dat heb ik in mijn loopbaan met vrouwen nog niet meegemaakt! En sinds ik een eierkoker mee heb genomen wordt er, naast pindakaas, ook eieren in grote hoeveelheden gedownload. Al dan niet in combinatie met ham en kaas. En rode peper of sambal kan ook in combinatie met veel soorten beleg. De gezamenlijke lunch is zeker geen straf. Prima eten en er is genoeg! De onnavolgbare gesprekken over scripts, bots en kwantummechanica daar gelaten…De mannen schrijven niet alleen code, ze praten het ook. En in alles, echt alles, kun je logica en redenatie zoeken…en vinden. Ik zeg: bèta!

“De mannen schrijven niet alleen code, ze praten het ook. En in alles, echt alles, kun je logica en redenatie zoeken…en vinden. Ik zeg: bèta!”

Lokmiddel

In mijn eerste werkweek zette ik een plant op mijn bureau en een pot met drop. Niet gebruikelijk bij dit IT bedrijf maar al jaren een standaard uitrusting op mijn werkplek. Groen voor wat gezelligheid, de drop in het kader van omkoping. Maar developers laten zich slecht lokken. Met uitzondering van één collega, uiteraard wel man maar geen hardcore ontwikkelaar. En toch, de pot gaat vaak genoeg leeg. Hmmmm, dat zet me aan het denken. Er bestaat dus een kans dat ze wel drop komen halen, als ik er niet ben! Wat mij brengt op het volgende punt. De keer dat we een verjaardag vierden van een collega, door gezamenlijk taart te eten in de kantine. Ik miste het Slack bericht even. Dan roepen de mannen mij niet. Ongelooflijk toch? Want ik hou van taart en ben niet te missen. Ik ben niet voor niets de enige vrouw tussen de mannen. Of roepen mannen geen collega’s als het gaat om eten? Eten is eten, des te meer hebben wij? Maar toen ik toevallig langs kwam draven, kreeg ik alsnog een puntje. Toch aardig.

“Feit: Mannelijke ontwikkelaars laten zich slecht lokken met drop.”

Kraak de code van het IT bedrijf

Ik ben misschien de enige die zingt hier. En ik praat op mijn werk niet meer over modemissers. Maar na ruim vier maanden heb ik een plek veroverd in het mannenteam. Geen gezeur, korte beslistijd en gewoon aan het werk. En valt er genoeg te lachen. Tenminste als je ook een grap ten koste van jezelf kan incasseren. Zo nu en dan leer ik ook nog eens wat van ze, over software en programmeren. En ik word omgekocht met verse cappuccino. Kortom; als ik alle code ontcijferd heb, dan is het prima werken met ze.

This is a man`s world. En ik maak `m een beetje mooier en gezelliger:)